-

  تا می گویند کربلا بغض می کنیم

       و ناگهان دلمان می شکند "

       و آرام شدنمان دست خداست"

     دست خودمان که نیست .....

         داغمان یکیست "

       حرفمان یکیست "

       و آن هم کربلا  

   چه عشق بازی می کنند دل های شکسته ی این بچه ها 

     به چشمانشان که خیره می شوی

     بین الحرمین را می بینی 

    نه ! بیشتر که دقت می کنی مسیر نجف تا کربلاست "

     پیاده با امام زمان (عج ) با پاهای تاول زده "

      صورت های رنگ پریده "

      دست های بی رمق "

  کل کربلا جلو چشمانت مجسم می شود "

        التماس می بارد 

      (  یکی مرا با خود ببرد  ) 

    و تو سکوت می کنی و کاری از دستت بر نمی آید 

         آخر که دست خودمان که نیست .... 

      دوست داریم خوابمان به حقیقت بپیوندد

        با هم همسفر بشویم "

          با هم پر بکشیم "

          پا به پای امام 

  پا به پای حضرت مسیر نجف تا کربلا 

   داغ دلش را باز کند و ما گریه کنیم "

  از اسارت عمه اش زینب بگوید تا بی حیایی شام 

          حق داریم دق کنیم 

  آخر نمی دایم چه لذتی دارد پیاده سوی اربعین

   چقدر نگاه جامانده به یک مسافر سخت است "

      مخصوصا اگر رفیقش باشد ... !

      کربلا عشقت منو دیوونه کرده